Categorie archief: Beleid

Bring your own …. tuindorp?

Ik woonde vlak bij het tuindorp Heijplaat. De weg richting het tuindorp is allesbehalve idyllisch want Heijplaat ligt aan alle kanten ingeklemd door de Rotterdamse haven. Het tuindorp is de jaren 20 van de vorige eeuw opgericht ten behoeve van de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij. Het was, voor die tijd, een prachtige woonplek voor de werknemers. Niet langer hoefden zij in te kleine, overvolle en stinkende woningen in de binnenstad te wonen. Ruimte, frisse lucht, tuintjes. Alles was geregeld inclusief kerken, scholen en verenigingen. De bazen woonden op het terrein en hielden 24/7 toezicht. Privacy bestond niet. De werkgever kon onaangekondigd het huis binnen treden. Het was deel van een beschavingsfilosofie. Wij zouden het in deze tijd niet meer acceptabel vinden en ons er stevig tegen verzetten. Des te vreemder is het dat we onze ICT nog wel als tuindorp inrichten met controle, beheersing en toezicht als belangrijke richtsnoeren. Uiteraard dat alles in het belang van onze niettechnisch onderlegde collega’s en met de hoop dat hun gedrag door het pakket beperkende maatregelen vanzelf gaat veranderen. Vind u het dan raar dat de gebruikers zich ondertussen beginnen te verzetten tegen wat wij goed voor hen vinden?

Het ‘Bring your own’, kortweg BYOD, is (ten dele) een opstand tegen de tuindorp-ICT, tegen de verouderde technologie waarmee zakelijke gebruikers worden geconfronteerd, tegen alle belemmeringen die zij ervaren om de krachtige tools die zij zonder problemen privé en zakelijk gebruiken officieel te mogen gebruiken. Ik denk dan ook dat iedere poging om ‘grip te krijgen’ op de medewerkers en hun niet-goedgekeurde apparaten mislukt, gaat mislukken en blijft mislukken. Voor wie het wil zien is het overduidelijk dat onze collega’s niet zitten te wachten op de volgende generatie end-to-end controle- en dichtspijkertools en een ‘bring your own display’-oplossing niet gaan accepteren. Bedrijven en organisaties die daarvoor kiezen komen in een wapenwedloop met de eigen professionals terecht, een wedloop die ze bij voorbaat al hebben verloren.

“Ja, maar, BYOD is de zoveelste hype. Dat gaat wel weer voorbij en dan is het ‘business as usual’”.

Helaas, maar ik moet u teleurstellen. BYOD is ‘slechts’ één van de voorbodes van een nieuw ICT- paradigma. De bedrijven en organisaties van de toekomst zijn kleiner, veel kleiner, net groot genoeg om kennis, netwerken en financiën te borgen. Rond deze kernorganisaties vinden we straks een groter wordende schil van partners en zzp-achtige professionals, allemaal met eigen tools en online diensten, in een omgeving van snel wisselende en meervoudige samenwerkingsverbanden. U begrijpt dat we het dan niet gaan redden met een ICT-omgeving die standaardisering, centralisatie en consolidatie hoog in het vaandel heeft staan. Het is nu de tijd om te gaan investeren in een ICT-omgeving die snel kan schakelen met nieuwe mogelijkheden voor uitwisselen van en samenwerken aan data, waarbinnen de hype van gisteren niet pas morgen geïncorporeerd kan worden, met nieuwe vormen van identeitsbewaking, dataclassificatie en het dragen van risicoverantwoordelijkheden. Wat we niet moeten doen is investeren in traditionele beheerstools die overgoten zijn met een BYOD-sausje of die een module BYOD hebben gekregen.

Dat is vergelijkbaar met het plaatsen van een nieuwe keuken in een tuindorpwoning: heel mooi, de woning knapt er van op, maar fundamenteel verandert het niets.
Toegegeven, de nieuwe generatie tools is nog volop in ontwikkeling. Maar u moet ook niet op de eerste plaats investeren in tools. Mijn advies is: investeer in relaties met partijen die de bereidheid hebben om het oude weg te gooien en samen met u de nieuwe tools te ontwikkelen. Investeer in strategische partnerschappen met andere bedrijven en organisaties die het nieuwe ICT-paradigma mede vormgeven, die het lef hebben om bestaande tools echt te vernieuwen, samen met u.

Dit artikel is geschreven ten behoeve van een campagne van RAM Mobile/ Navara waarin je een gratis exemplaar van boek Bring your own device. Toepassing voor werkgevers en professionals kunt winnen.

BYOD: een kwestie van onderbouwd ‘nee’ zeggen

Bedrijven en organisaties zijn zo langzamerhand wel klaar met de vraag: “Moeten we wel met Bring your own aan de slag, en waarom eigenlijk?”. De tijd van implementatie is aangebroken en de leveranciers van tools kunnen een mooi vierde kwartaal realiseren. De waarde van die tools hangt af van de policies die je daarbij hebt bedacht of wilt bedenken. De neiging is groot om als bedrijf of organisatie bij het formuleren van de policies te beginnen bij: “Wat willen we in eerste instantie toestaan?”. Dat lijkt mij niet verstandig.

BYOD is een fenomeen dat op de werkvloer (en in de directiekamers) is ontstaan, bij medewerkers die de beperkende maatregelen al een tijdje zat zijn. Een beleid dat uitgaat van wat je wilt toestaan resulteert in een geleidelijke opschaling van aangeboden functionaliteiten welke ver achterloopt bij de realiteit op de werkvloer. Mijns inziens moet je als bedrijf een ander vertrekpunt kiezen, namelijk: “Wat moeten we verbieden?”.

Welke redenen zijn er om het gebruik van (sommige) apparaten, apps en functionaliteiten niet toe te staan, ongeacht hoe graag je jouw medewerkers de vrijheid gunt met hun eigen apparaten voor jou prachtig werk te leveren? Er zijn vier redenen:

  1. wet- en regelgeving;
  2. de noodzaak van samenwerking binnen een zakelijke omgeving;
  3. bedrijfsspecifieke richtlijnen;
  4. ontbrekende vaardigheden bij de medewerker.

We kunnen veel of weinig mopperen over de beperkingen die bijvoorbeeld een Wet Bescherming Persoonsgegevens oplegt, over de problemen om een clouddienst te mogen gebruiken als je rekening houdt met de richtlijnen van het CBP, over hoe moeilijk de Belastingdienst doet over persoonlijke tablets die zakelijk worden gebruikt et cetera, et cetera. Maar helaas, het overtreden van de wet kun je niet in een BYOD-beleid opnemen. De werkgever is en blijft aansprakelijk voor zijn medewerkers en dus zul je op een aantal punten “nee” moeten zeggen. Mag je wel toestaan dat je medewerkers Evernote en Dropbox gebruiken? Het zijn twee prachtige tools, maar als je merkt dat privacygevoelige gegevens in deze diensten terecht komen, dan zul je twee keer achter je oren moeten krabben. Wellicht kun je volstaan met een richtlijn dat dergelijke gegevens niet in Evernote of Dropbox opgeslagen mogen worden, maar is dat voldoende? Een kwestie van onderbouwd “nee” zeggen.

Een bedrijf of organisatie is een samenwerkingsomgeving. Je zult met elkaar moeten communiceren en gegevens, bestanden en data moeten uitwisselen. Dit legt per definitie een beperking op aan de apps en diensten die jouw medewerkers mogen gebruiken. Een prachtige app die alleen voor de BlackBerry beschikbaar is? Prima, zolang je ‘m naar niet gebruikt voor het uitwisselen van informatie met je collega’s die het met iOS of Android moeten doen.  Dit aandachtspunt is voor mij een van de belangrijke legitimeringen van een open standaardenbeleid binnen je organisatie. Je spreekt simpelweg af welke standaarden gebruikt worden voor communicatie en gegevensuitwisseling en het is aan de medewerker zelf daar de geschikte apps bij te vinden.

Een gemiddeld bedrijf of organisatie heeft eigen spelregels op het gebied van veiligheid, samenwerking, gebruik van sociale media, gedragsregel, wat maar ook. Voor een deel hebben die spelregels een impact op wat je met BYOD wil en niet wil. Mijns insziens is het legitiem om –opnieuw onderbouwd- op basis hiervan “nee” te zeggen tegen een bepaald gebruik van apparaten, apps, diensten of functionaliteiten.

Een laatste reden om “nee” te zeggen is gerelateerd aan het niveau van digitale vaardigheden van de betrokken medewerker. Een beleid dat maximale vrijheden geeft aan de medewerker, met specifiek benoemde onderbouwde uitzonderingen, legt een grote verantwoordelijkheid neer bij die medewerker. Is hij of zij wel in staat daarmee om te gaan? Kan hij zij problemen zelf oplossen? Soms moet je als bedrijf ook eerlijk zijn en tegen de CEO durven zeggen: “Heel leuk dat je een BYOD tablet wil, maar dat gaan we niet doen, niet voor jou in ieder geval”, simpelweg omdat de CEO al niet met de oude GSM uit de voeten kan en iedere dag de helpdesk belt voor een probleem met de webbrowser.

BYOD: een balans tussen controle en vrijheid

Bij de invoering van een BYOD-beleid wordt het bestaande ICT-beleid (voor een deel) losgelaten. Consolidatie, centralisatie en standaardisatie worden ingeruild voor keuzevrijheid en ‘loslaten’. Inituïtief begrijpen we direct dat dit nooit voor iedere functie binnen een organisatie mogelijk of wenselijk is. André Koot, van het Platform voor Informatiebeveiliging, heeft dit in een eenvoudig schema weten te vangen.

Model 1: Een BYOD-beleid zoekt een balans tussen de wenselijke mate van controle en van vrijheid.

De balans tussen gewenste vrijheid en controle wordt in dit model niet primair door de medewerker bepaald, maar door diens functie en rol binnen het bedrijfsproces. Koot onderscheidt drie hoofdtypen, welke gerelateerd zijn aan drie managementmodellen. ‘Operational excellence’ vraagt om duidelijke sturing op de bedrijfsprocessen en de bijbehorende kwaliteitsindicatoren. ‘Customer intimacy’ stimuleert een partnerschap tussen bedrijf en klant, en ‘Product leadership’ gaat uit van innovatie en ontwikkeling. Binnen organisaties zijn afdelingen en werkzaamheden te onderscheiden die karakteristieken hebben van deze drie modellen, met de bijbehorende gewenste mate van controle op de processen.

Model 2: BYOD is niet bij iedere combinatie van controle en vrijheid mogelijk

Arno Harteveld (Microsoft) verschaft een soortgelijk model. Hij maakt een onderscheid op basis van twee vragen:

1. Stelt het bedrijf het apparaat beschikbaar of schaft de medewerker het zelf aan?
2. In hoeverre heeft het bedrijf grip op het apparaat?

Dit levert vier typen beleid rond apparaten op:

  •  ‘Here is your own’, waar medewerkers een apparaat krijgen dat volledig is voorgeconfigureerd en waar zij geen eigen applicaties op mogen installeren.
  •  ‘Choose your own’, waar medewerkers de keuze krijgen uit een aantal apparaten die vervolgens zijn voorgeconfigureerd. Misschien is er wat ruimte om te eigen applicaties geïnstalleerd te krijgen.
  •  ‘Bring your own’, waar medewerkers de vrijheid hebben een eigen apparaat aan te schaffen (al dan niet met een vergoeding) en eigen applicaties te installeren. De medewerker moet zich wel aan afspraken houden om binnen het bedrijfsnetwerk te mogen werken, waaronder het accepteren van een mate van controle door het bedrijf.
  •  ‘On your own’, waar medewerkers alle vrijheid hebben en het bedrijf geen enkele vorm van controle of toezicht uitoefent.

De assen ‘controle’ en ‘vrijheid’ zijn in model 1 anders gedefinieerd dan in model 2. In model 1 wordt gekeken vanuit het perspectief van de organisatie (hoge/lage mate van controle op de apparaten, hoge/lage mate van vrijheden voor de medewerkers om de apparaten te beheren). Model 2 kijkt vanuit het perspectief van de gebruiker/medewerker (heb ik weinig/veel controle op mijn apparaat, heb ik weinig/veel vrijheden om met het apparaat te doen wat ik wil). In het boek Bring your own device. Toepassing voor werkgevers en professionals heb ik daar onvoldoende rekening mee gehouden. Op p. 57 staat namelijk de volgende afbeelding om de overlap tussen de twee modellen te aan te geven:

Model 3: Waar is BYOD mogelijk? (zoals opgenomen in het boek)

Maar deze afbeelding is niet correct (met dank aan Valentijn Sessink 🙂 ). Als we model 1 leidend laten zijn, dan kan het niet zo zijn dat een bedrijf dat in hoge mate controle wil houden op het proces, en daarmee op het apparaat, én weinig vrijheden aan de medewerkers geeft tot een Choose your own device-beleid overgaat. Een correcte samenvoeging van de modellen is derhalve:

Model 3: Waar is BYOD mogelijk? (gecorrigeerd)

De ‘On your own’-optie is uit het model verwijderd; ik beschouw hem als een subset van BYOD. Bovenstaande figuur laat zien dat voor een deel van de medewerkes keuzevrijheid ten aanzien van hardware en software simpelweg geen optie is, maar dat wellicht wel ruimte kan worden gegeven voor het kiezen uit een beperkt aantal vooraf bepaalde apparaten en applicaties (Choose your own device). ‘Bring your own device’ is vooral haalbaar voor medewerkers die een zekere mate van vrijheid nodig hebben om hun taken binnen het bedrijfsproces goed uit te kunnen voeren.

Gaat dit voor ieder type organisatie op? Nee, niet als we de drie ideaaltypen van Accenture erbij pakken. Hoe hoger de gewenste mate van controle (en dus, hoe minder vrijheid wordt gegund), hoe minder ruimte er gegeven kan worden aan ‘Bring your own device’.

Model 4 Relatie bedrijfscultuur – BYOD Autoritair

Model 4 Relatie bedrijfscultuur – BYOD Anarchistisch

Model 4 Relatie bedrijfscultuur – BYOD groeimodel

De ideaaltypen van Accenture in het model Controle versus Vrijheid

Hoe de balans tussen gewenste controle en verschafte vrijheid gaat uitvallen moet je zelf bepalen. André Koot stelt dat het op orde hebben van de administratieve organisatie van groot belang is. Ook al komt BYOD vanuit de werkvloer aanvliegen, uiteindelijk moet het bedrijfsproces centraal blijven staan.

Dit artikel dient tegelijkertijd als erratum op de pagina’s 54 – 58 van het boek. Met dank aan Valentijn Sessink voor het aanwijzen van de inconsistentie.

Bring your own device

Wil je meer weten over BYOD? Of wil je als bedrijf of organisatie een solide BYOD-beleid ontwerpen? Het boek “Bring your own device. Toepassing voor werkgevers en professionals” is inmiddels verkrijgbaar.

BYOD-hype op hoogtepunt, volgens Gartner

Dat in 2012 het fenomeen BYOD zou hypen is niet onverwacht. Er wordt nog steeds genoeg over geschreven en geroepen, helaas niet alles even doordacht of even genuanceerd. Maar zo gaat dat met hypes. Recentelijk heeft Gartner de hype rond BYOD bevestigd door het fenomeen in de top van Hype Cycle for Emerging Technologies te plaatsen.

Gartner Emerging Technologies

Wat betekent deze positionering? Hou daarbij even de terminologie van Gartner in het achterhoofd. De fase van ‘Peak of Inflated Expectations’ kenmerkt zich door veel aandacht, overenthousiasme en onrealistische verwachtingen. Hier en daar zie je succesvolle toepassingen, maar de tegenvallers beginnen zich op te stapelen. In verband met BYOD denk ik dan aan de schrikreactie van IBM op het niet al te veilig zijn van bijvoorbeeld Dropbox.

De grens tussen een reële trend en een hype is erg vaag. BYOD bevindt zich in gezelschap van trends als crowdsourcing, big data, gamification, html5, 3D printing en private clouds. Dit zijn mijns inziens toch trends die al een tijdje in ontwikkeling zijn en volgens Gartner nog wel een aantal jaar nodig hebben om de volwassenheid te bereiken. Op CMSwire wordt een interessante observatie over BYOD en verwante fenomenen aangehaald.

One of the notable things about this year’s selection, Gartner says, is that the consumerization of technologies is expected to happen within two to five years of the emergence of a technology,  down from an expected five to ten years noted in the 2011 report. In other words, the consumerization of technologies is also speeding up rapidly.
[…]
While the Hype Cycle presents technologies individually, Gartner says it would be better for enterprises to consider the technologies in groups as so many new capabilities and trends involve multiple technologies working together.
Within those groups of technology there are what Gartner describes as tipping point technologies- – technologies that have not quite matured yet and are limiting the potential of what is really possible. Once they do mature, though, a whole technology trend will mature with them.

Over welke technologieën heeft Gartner het dan? Laten we ons beperken tot Bring your own everything. BYOD wordt samengetrokken met virtuele desktops, html5, cloud computing, verbeterde batterijduur en tablets. Virtuele desktops, HTML5 en de verbeterde batterijen zouden dan voor de doorbraken kunnen zorgen.

Hoe moet je omgaan met deze hype? Negeren van BYOD is, zoals vaker gesteld, geen oplossing. In het boek geef ik het volgende advies:

Het gevoel van urgentie dat door de artikelen, whitepapers en apocalyptische scenario’s wordt opgeroepen, is niet geheel zonder reden, maar je moet je niet door dat gevoel laten leiden om snel én een beleidskader te formuleren én een fors bedrag te reserveren voor benodigde investeringen. Dat laatste komt vanzelf wel en dan wil je het geld zo toekomstbestendig mogelijk uitgeven.

BYOD biedt mogelijkheden voor bedrijven, overheden en organisaties om de bestaande (en wellicht verouderde) ICT-omgeving te vervangen door een meer open en flexibele ICT-omgeving, een omgeving die beter in staat is om in te spelen op actuele innovaties, zonder essentiële aspecten als veiligheid, samenwerking, gegevensuitwisseling en digitale duurzaamheid te veronachtzamen. BYOD betekent ook de ontwikkeling van een nieuwe verhouding tussen de eindgebruikers en de ICT-afdeling, met een nieuwe verdeling van de taken en de verantwoordelijkheden, minder gebaseerd op wantrouwen, meer gebaseerd op vertrouwen.

Dit zijn belangrijke voordelen, maar ze zullen alleen werkelijkheid worden bij een BYOD-beleid dat voortvloeit uit een overkoepelende bedrijfsstrategie en een duidelijk HR- en ICT-beleid. De markt biedt prachtige oplossingen aan, antwoorden op wat zij als het probleem rond BYOD zien. Er wordt veel gewonnen als we de antwoorden van de markt even terzijde schuiven en de tijd nemen om ons beleid goed te definiëren. BYOD ‘dwingt’ ons om over het bredere beleid na te denken, het roept vragen op over ons informatiebeleid, over ons databeleid, over onze administratieve organisatie, over onze dataclassificatie, over ons personeelsbeleid en over onze ICT-strategie, als we daartoe bereid zijn.

Kortom, juist nu is het de tijd om je niet gek te laten maken. Breng het fenomeen en de impact op jouw organisatie terug tot de kern. Begin na te denken over hoe je de ICT-omgeving naar de toekomst toe moet inrichten, rekening houdende met bredere sociale en maatschappelijke ontwikkelingen. Geld uitgeven kan altijd nog.

BYOD moet toch kansen bieden?

Een van de reacties op de BYOD-dag van Ambtenaar 2.0 was waarom ik zoveel over risico’s en beheersing daarvan sprak. De vraagsteller had liever gezien dat ik meer had verteld over de kansen en mogelijkheden van bring your own device. Astrid Tol was zo te lezen met een soortgelijke insteek naar de BYOD-dag gekomen. In het artikel “BYOD: Boeven, beren en ander gespuis” schrijft ze:

Voor mij als niet-digitaal onderlegde gebruiker is het heel eenvoudig: ik wil een middel gebruiken waarmee ik tijd- en plaatsonafhankelijk bij informatie en documentatie van mijn verschillende opdrachtgevers kan. Geen gedoe met in- en uitloggen, tokens en oneindige hoeveelheid wachtwoorden.
Een dag vol nieuwe kansen, tips en trucs was mijn verwachting.

Maar helaas, mijn keynote met als titel: “Argeloos en naïef wandelen in het mijnenveld – Bring your own disaster?” maakte snel een einde aan die verwachting. Haar zoontje was een van de eerste slachtoffers:

Onder de indruk van de info van de BYODdag heb ik mijn zoon afgelopen weekend verboden om op zijn eigen laptop Teamviewer te installeren voor een online game die hij speelt. Eigenlijk geen idee of dit kwaad kan, maar hij moet het doen met een gewaarschuwd en iets minder naïef mens ….

Sorry Astrid, maar helemaal ongelukkig kan hier niet mee zijn, al was het ook niet helemaal de bedoeling om het enthousiasme voor BYOD te dempen. Ik ben het met je eens dat het echt afgelopen moet zijn met al dat in- en uitloggen, de tokens en de vele wachtwoorden. Het wordt hoog tijd dat organisaties hun ICT-omgeving dusdanig inrichten dat ze veel en veel soepeler om kunnen gaan met de groter wordende schil van ZZP-ers en ZZP-achtige medewerkers, want dat is mijns inziens de toekomst van de arbeidsorganisatie. Maar dat is in de keynote ook aan bod gekomen.

Biedt BYOD wel nieuwe kansen? Absoluut, alleen zijn het kansen die veel verder gaan (en veel dieper ingrijpen) dan het gebruik van eigen smartphones en tablets op korte termijn. Op korte termijn is er veel mogelijk, al is dat afhankelijk van het type organisatie, de huidige ICT-omgeving en de rol die iemand in die organisatie vervult. Hoe meer je te maken hebt met persoonsgegevens of gevoelige informatie, des te beperkter zal het BYOD-beleid voor je uitpakken, op dit moment. Hoe meer je bewerkbare documenten moet uitwisselen met collega’s die met andere apparaten en software werken, des te beperkter de ruimte om je eigen apps te kiezen, op dit moment. Des te vaker we horen over het uitlezen van contactgegevens door ‘rogue apps’, of over slecht beveiligde databases met onze wachtwoorden (LinkedIn), of over tekortkomingen in het wachtwoordbeleid van online diensten (Google Apps for Business en de Cloudflare case), des te meer weerstand zul je ondervinden bij het bepleiten van meer vrijheden ten aanzien van apparaten en apps. Dat is, helaas, een vervelende realiteit.

Maar BYOD verschaft ons een prima gelegenheid om daar verandering in aan te brengen, een verandering die er hoe dan ook moet komen gezien de bredere maatschappelijke en technologische trends. BYOD is mijns inziens een belangrijk breekijzer om te komen tot fundamentele veranderingen in de wijze waarop wij met ICT omgaan. Het vereist een andere ziens- en denkwijze van de zijde van ICT-beheerders: minder gericht zijn op end-to-end controle en beheersing, meer gericht op controle en beheersing van de gegevens; minder gericht op standaardisatie, consolidatie en centralisatie, meer gericht op flexibiliteit en een open ICT-architectuur. Maar het vereist ook een andere ziens- en denkwijze bij de gebruikers. De vrijheid om meer met innovatieve technologie te kunnen werken en zelf je tools te kiezen gaat vergezeld met extra verantwoordelijkheden ten aanzien van de reële risico’s.

Het BYOD-fenomeen maakt zichtbaar waar we de komende jaren echt in moeten investeren en waar de status quo tekort schiet. Mijn advies voor Astrid is dan ook om Teamviewer niet te verbieden, maar eens goed met junior aan tafel te zitten om te kijken waarom hij dat programma moet of wil gebruiken en samen met hem te bekijken onder welke voorwaarden het programma wel of niet actief mag zijn, welke toegang het programma heeft tot de gegevens die op de harde schijf zijn opgeslagen en hoe junior de risico’s kan beheersen. Astrid, je investeert dan in een betere awareness bij je zoon en je geeft dan thuis invulling aan een van de belangrijke opdrachten van organisaties voor de komende jaren. Het lijkt me dat je daar bij je opdrachtgevers prima mee aan kan komen ;-).

Wanneer zijn apps geschikt voor BYOD?

Een BYOD-beleid gaat niet slechts om de persoonlijke apparaten waarmee professionals hun werk doen, maar ook om de applicaties en apps die zij daarvoor het beste achten. In een zakelijke omgeving kan die vrijheid nooit absoluut zijn. Zodra er sprake is van uitwisseling van gegevens of van documenten die door meerdere medewerkers bewerkt en gedeeld moeten worden, neemt de vrijheid scherp af. Het is heel fijn dat de nieuwe marketingmedewerker op haar MacBook Pro in Keynote een fantastische presentatie heeft weten te maken, maar de secretaresse heeft Windows 7 op haar laptop draaien met Powerpoint en die wil toch echt op het laatste moment nog wat wijzigingen aan kunnen brengen. Powerpoint kan geen Keynote-bestanden lezen, Keynote kan een presentatie wel opslaan in Powerpoint-formaat maar dat levert een veel minder mooie presentatie op.

Wat we wellicht ook niet willen is dat medewerkers bedrijfsgevoelige gegevens opslaan in verschillende clouddiensten, simpelweg omdat de apps waarmee ze werken verschillende diensten ondersteunen. Of een op zich fantastische app gebruiken waarvan de gegevens alleen maar te openen zijn op de iPad, iPhone en een iMac met bijbehorende, erg dure applicaties voor verdere bewerking en integratie met andere applicaties.

Lees de rest van dit bericht

Wat levert een BYOD beleid op?

Het is mogelijk een redelijk beeld te krijgen van de mogelijke kosten(-posten) bij een BYOD-beleid, kosten die in termen van een bredere strategie op zich te verantwoorden zijn. Daarnaast zijn we zijn in staat om de niet-materiële baten te beschrijven. Maar het liefst maken we ons kosten-baten plaatje compleet door ook de batenkant in harde euro’s te beschrijven. Volgens het iPass-onderzoek werken medewerkers die onder Het Nieuwe Werken flexibeler mogen omgaan met hun werktijd 240 uur op jaarbasis meer. Het Kadenza-onderzoek liet zien dat ruim 20% van de medewerkers door het gebruik van smartphones en tablets extra buiten kantoortijd is gaan werken, in het bijzonder voor het afhandelen van e-mail en het lezen van documenten. Dit geeft al enige indicatie van de winst die te boeken is

In mei 2012 verschenen de resultaten van het Cisco IBSG Horizons onderzoek naar BYOD en virtualisatie. In het onderzoek zijn 600 ICT-beslissers uit 18 verschillende sectoren in de Verenigde Staten ondervraagd. Het ging om beslissers met directe verantwoordelijkheid voor besluitvorming over mobiele toepassingen, dus de mensen die met BYOD te maken hebben. In het onderzoek lopen de bevindingen over Het Nieuwe Werken en BYOD een beetje door elkaar heen. Zo blijkt bij de ondervraagden 44% van de kenniswerkers minimaal één dag per week buiten kantoor te werken, wat op zich al een besparing heeft opgeleverd van $ 2.500,– per thuiswerker (die één dag per week thuis werkt).

Lees de rest van dit bericht

Bouwstenen van een BYOD beleid, in één plaatje

De deadline van 30 april komt mij veel te snel dichterbij. Het is wel lekker om te merken hoe alle input van de afgelopen maanden bij elkaar komt en zich vormt tot nieuwe hoofdstukken en afbeeldingen. Dit is een voorproefje van wat er straks in het boek komt te staan :-).

BYOD mag, hoeft niet, moet je misschien helemaal niet doen

Laat ik het, noem het in een vlaag van verstandsverbijstering, maar gewoon eens zeggen: “Misschien moet je helemaal niet aan BYOD beginnen!”. Ik zit er aan te denken om dit als openingszin te gebruiken voor het boek over Bring your own device. Immers, ik heb niet de intentie om eens lekker mee te surfen op de hype. Het boek moet een nuchtere en toegankelijke handreiking zijn voor iedereen die na moet denken (of zou moeten denken) over de vraag: “Gaan wij iets doen met BYOD, ja dan nee, en zo ja wat doen we wel en wat doen we niet?”. Het antwoord op die vraag mag, moet wellicht, ook kunnen zijn: “Nee, daar gaan we helemaal niet aan beginnen”. Het verschil met ‘vroeger’ is wel dat jouw collega’s en medewerkers een “Nee!” niet zonder meer gaan accepteren en dat je het “Nee!” moet onderbouwen. Wat zouden goede redenen kunnen zijn?

Lees de rest van dit bericht

Welke spelregels bepalen jouw BYOD-beleid?

De impuls om met ’bring your own device’ aan de slag te gaan is afkomstig van de werkvloer, van professionals die merken dat met hun consumentenspeeltje sneller, beter, leuker, effectiever en efficiënter kunnen werken. Waarom zou je dat tegen willen houden? Zij enthousiast, jij een probleem minder. Maar wacht even! Nederland is het land van wetten en regels. Welke spelregels zijn van invloed op het ontwerpen en invoeren van een BYOD-beleid?

Lees de rest van dit bericht