Speeltijd: Android op een desktopcomputer

De afgelopen weken heb ik uitgebreid met de Asus Transformer kunnen werken. Ik heb nu een beter beeld van wat met een tablet wel en niet te doen is, wat handig is, waar een tablet sterk in is en wat -voor mij althans- de ’deal breakers’ zijn. Binnenkort gaat de Transformer weer terug naar de fabrikant. Het testen van apps is nog niet afgerond en dus ben ik op zoek gegaan naar een mogelijkheid om Android apps op een ’normale’ desktopcomputer te draaien. Eén mogelijkheid is het installeren van een Android SDK (SDK= Software development kit) met wat uitbreidingen, zodat je een aantal apparaten virtueel kan gebruiken.

Een virtuele Androidomgeving is -volgens mij- niet alleen handig voor schrijvers, maar zou ik het kader van een BYOD-beleid wellicht ook een plaats kunnen hebben op de computers van de ICT-beheerders. Waarom? ’Bring your own device’ betekent voor de ondersteuners dat ze met meer apparaten dan voorheen rekening moeten houden. Met een virtuele omgeving heb je de mogelijkheid je een beetje te verdiepen in de (on)mogelijkheden van Android en specifieke apparaten zonder dat daar direct een stevig prijskaartje aan hangt.

Het nu volgende is (een beetje) een verhaal voor techneuten. Maar bij BYOD wordt ook wat meer vaardigheden verwacht van de gebruikers, dus voel je vrij om te kijken hoe ver je zelf kunt komen. De installatie en het gebruik van de Android SDK zijn uitgewerkt voor een Windows 7 computer.

Stap 1: Installeer de benodigde Java pakketten

We hebben, voor het kunnen werken met Android SDK, zowel de Java Runtime Environment (JRE) en Java Development Kit (JDK) nodig. Ga hiervoor naar de downloadsite van Oracle en haal de meest recente versies van JRE en JDK binnen. Het installeren is een kwestie van dubbelklikken en het doorlopen van de stappenplannen.

Stap 2: Installeer Android SDK

Ga vervolgens naar de Android developers downloadsite en haal het bestand installer_r16-windows.exe binnen. Na het downloaden is ook dit een kwestie van dubbelklikken en het doorlopen van het stappenplan. Het installatieprogramma ’herkent’ de eerder geïnstalleerde Java pakketten.

Na de installatie start de Android SDK Manager automatisch op. Je krijgt een overzicht te zien van welke tools er zijn geïnstalleerd (Android SDK tools) en welke verder beschikbaar zijn, zoals de Adroid SDK Platform tools en de API’s (Application Programming Interface) voor de verschillende versies van Android. Zelf heb ik er voor gekozen om alle API’s voor Android 2.3.3 en hoger te installeren.

Tijdens het binnenhalen van de uitbreidingen wordt gevraagd om de gegevens van het Motorola Developer account in te voeren. Heb je dat nog niet, dan moet je dan even aanmaken op developer.motorola.com. Dit maakt het mogelijk om bijvoorbeeld de Xoom-tablet en het Droid 4-toestel binnen te halen.

Met de keuzen die ik heb gemaakt duurde het een behoorlijke tijd voordat alles was binnengehaald en geïnstalleerd (ruim 3 uur).

Stap 3: Maak de virtuele devices aan

Voor het maken van een nieuwe virtuele machine met Android moet je de Android AVD Manager opstarten. Klik op Nieuw.

Android AVD Manager

In het volgende scherm kun je een nieuw apparaat aanmaken. De in stap 2 binnengehaalde apparaten zijn te vinden in het pulldownmenu achter Target. Geef het nieuwe apparaat een eigen naam.

Welke specificaties ken je toe aan het virtuele device?

Vervolgens kun je zelf aangeven hoe groot de (virtuele) SD kaart moet worden en welke hardwarespecificaties het apparaat moet hebben. Zodra je klaar bent klik je op Create AVD.

Je komt nu weer in het hoofdscherm van de AVD Manager. Selecteer het apparaat en klik op Start. Het venster Launch options komt te voorschijn. In dit scherm geef je aan hoe groot het device op je monitor geprojecteerd mag worden. Klik op Launch op het apparaat daadwerkelijk op te starten. Na enige tijd verschijnt het virtuele apparaat en zie je Android opstarten.

Launch options

En? Wat kun je er nu mee?

De Android SDK is een hulpmiddel voor ontwikkelaars van Android applicaties. Je krijgt wel een indruk van wat je met een Android device kan, maar echt lekker werkt het niet. Ik merkte dat ik het virtuele apparaat gebruikte als een computer, maar ik had een Xoom tablet aangemaakt en die heeft ’in het echt’ een touchscreen. Om van vensters te wisselen moest de muis mijn vinger ’emuleren’. Geen probleem, als je er eenmaal achter bent gekomen.

Wat mij tegenviel waren de prestaties. Ik heb de Android SDK op een -dacht ik- redelijk krachtige laptop geïnstalleerd, maar het virtuele apparaat reageerde traag. Er werden ook heel wat systeembronnen opgeslokt.

De Android markt heb ik niet gezien, maar die is altijd wel te installeren. Dat staat nog op het lijstje voor een volgende testronde.

Mijn virtuele Motorola Xoom

Geplaatst op 27 januari 2012, in Testbank. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Jochem van den Anker

    Wat je ook zou kunnendoen is x86 Android in een virtuele omgeving (bijv. VirtualBox) draaien. Dat scheelt een hele berg installatie. 1x VirtualBox installeren en daarin de iso installeren.
    Wil je echter ook gaan ontwikkelen voor Android, dan raad in inderdaad de AVD aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: