Luidt Volkswagen het einde van BYOD in?

Het lijkt me een vrij pijnlijke ervaring om straks, zo vlak voor de publicatiedatum van het boek, er achter te komen dat het onderwerp BYOD compleet achterhaald is en vervangen door …. Als een bedrijf als Volkswagen dan besluit om buiten werktijd geen e-mail meer door te zenden aan haar medewerkers, zet ik dat gelijk in de context van mijn boek. Wat betekent het besluit van Volkswagen voor een BYOD-beleid? Is het een voorbode van een nieuwe trend?

Volkswagen heeft besloten om geen e-mail meer door te sturen naar de smartphones van haar medewerkers tussen een half uur na afloop van de werktijd tot een half uur voor aanvang van de werktijd. Op zich heeft dit niet direct een relatie met een BYOD-beleid. Ik zie wel dat BYOD in hetzelfde domein ligt als Het Nieuwe Werken, het tijd- en werkplekonafhankelijk werken, waarbij medewerkers meer ruimte krijgen om de verhouding privétijd en werktijd zelf in te richten. Het wordt zowel bij HNW als BYOD aan de medewerker, de professional, zelf overgelaten waar de grens tussen privé en zakelijk ligt en in hoeverre het zakelijke in het privéleven kan doordringen. De zakelijke mail die wordt doorgestuurd naar de eigen smartphone is een voorbeeld. Het gegeven dat jouw privételefoonnummer ook het zakelijke nummer is, en je derhalve op het strand op een mooi tropisch eiland gebeld kan worden, is een ander voorbeeld. Het besluit van Volkswagen zegt in eerste instantie meer over het denken over HNW binnen het bedrijf.

Het initiatief voor het besluit van Volkswagen is genomen door de ‘Betriebsrat‘, vergelijkbaar met onze ondernemingsraad. Heinz-Joachim Thust, lid van de OR, zei het volgende:

Die neuen Möglichkeiten der Kommunikation bergen auch Gefahren.

Ik denk dan: “Ja, dat klopt, maar dat geldt zo’n beetje voor alles in het leven”. Is het niet enorm paternalistisch om dan maar voor iedereen collectief te besluiten dat je na werktijd niet meer bij je e-mail kan? De New York Times verwijst in dit verband naar een groot probleem in Duitsland, namelijk burn-out:

In Europe’s biggest economy, where burnout is blamed for almost 10 million sick days a year, labor representatives want to limit the amount of time that employees spend responding to e-mails on weekends and during vacation.

Per jaar gaat ruim 29 duizend mensjaren verloren aan burn-out. Dat is fors. Begrijpelijk dat je daar als vakbeweging iets aan wilt doen, want een burn-out heeft niet alleen gevolgen voor de werkgever maar ook voor het privéleven van de werknemer. Maar is het niet iets te eenvoudig om het beantwoorden van e-mail buiten werktijd daar de schuld van te geven? Of blijken wij, als professionals, toch onvoldoende in staat om zelf de verschuivende grenzen tussen het zakelijke en het private goed te bewaken? Deutsche Telekom denkt dat haar medewerkers wat ondersteuning nodig hebben:

Deutsche Telekom, the telecommunications company, introduced a “smart device policy” last year that calls on workers to claim communication-free time when they are off work, in exchange for a promise that management will not expect them to read e-mail or pick up the phone at all times.

“Mobile communication devices offer a great amount of freedom, but also embody the risk of no longer being able to switch off,” the company said.

Het interessante in dit citaat is de belofte dat medewerkers niet worden afgerekend op het niet direct beantwoorden van de e-mail of het beantwoorden van de telefoon. Deutsche Telekom maakt er -zo te lezen- een managementvraagstuk van en geeft medewerkers de ruimte, het recht om ‘buiten bereik’ te zijn.

Volkswagen kiest, onder druk van de OR, voor een binaire, technische oplossing: buiten werktijd wordt het doorsturen van de e-mail voor iedereen stopgezet (met uitzondering van de medewerkers die niet onder de CAO vallen). De trend is echter de andere kant op. Mijns inziens is de tijd van dit soort technische blokkades echt wel voorbij, en verschillende onderzoeken lijken dit te bevestigen. Professionals verwachten ruimte voor maatwerk, en zo niet, dan lopen ze wel om de blokkades heen.

De houding van de OR bevestigt wel de noodzaak om het BYOD-boek een gesprekje in te plannen met wat vakbondsvertegenwoordigers. Hoe kijken zij tegen de verschuivende grens privé-zakelijk aan, en hoe vertalen zij dat naar hun zienswijze op fenomenen als HNW en BYOD?

Geplaatst op 27 december 2011, in Elders gelezen. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. De reactie van Volkswagen is te begrijpen vanuit de bescherming van medewerkers, ééń van de verantwoordelijkheden van het bedrijf. De vraag is m.i. waarom dit idd generiek (server side) van bovenaf wordt ingevoerd. Je kan medewerkers ook client-side de gereedschappen geven om dit zelf te regelen.

    Slimme software kan hier een uitkomst bieden. Als je kan instellen dat alleen mail en telefoon van bepaalde mensen buiten werktijd mag doorkomen kan de medewerker zelf bepalen wie en wanneer in zijn (m/v) privésfeer mag doordringen. Bijvoorbeeld alleen privé-contacten of collega’s waarmee je aan een heel kritisch dossier werkt — gewoon via een vinkje bij die contacten. Overige inkomende berichten worden dan verborgen, net als dat je de BB alleen kan laten afgaan bij telefoon en niet bij mail. Meerdere sets van deze filters — liefst met automatische dag-tijd instellingen — zou het instellen vergemakkelijken. Een dergelijke instelling heb ik alleen op mijn werk-outlook gekoppelde BlackBerry nog niet gevonden. Tot die tijd gaat mijn Employers Provided Communication Device gewoon uit.

  2. producten zoals ik die zelf bouw voor Alcatel-Lucent (instant Communications Suite oiok wel Unifiewd Communications genoemd) bieden deze functionaliteit of wens zoals je wilt allang.
    Binnen de ICS suite is het mogelijk om als gebruiker filters te definieren om zodoende oproepen al dan niet toe te staan en dit ook volgens een scheduler.
    Waar echter wel een beperking ligt is het feit dat software zoals deze samen moet kunnen werken met Exchange.
    Microsoft stelt echter bepaalde interfacekoppelingen niet beschikbaar voor derden maar biedt de extra functionalitet alleen aan binnen hun eigen OCS. waardoor bij dit soort productne vendor lock in en “vrijheid van keuze” als één broodje over de toonbank gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: